Fascynuje mnie to, co dzieje się w głowach ludzi — i ta fascynacja napędza wszystko, co robię w UX. Na studiach magisterskich z psychologii badałem empatię u psów i porównywałem percepcję różnych gatunków zwierząt metodą eye-trackingową. Naukowe podejście do ludzkiego zachowania zostało mi do dziś.
Specjalizuję się w łączeniu badań z projektowaniem. W Siepomaga prowadziłem projekty badawcze od A do Z i projektowałem ścieżki dla darczyńców i potrzebujących — czyli kontekst, w którym empatia i precyzja muszą iść w parze. Wcześniej, jako UX researcher w Mobee Dick, planowałem i prowadziłem badania dla klientów takich jak BNP Paribas, UNIQA, Pracuj.pl czy mAuto. Karierę zaczynałem od projektowania w e-marketplace ERLI.
Najczęściej zadawane pytania
To zależy od pytania. Jeśli szukam odpowiedzi na „co?", „gdzie?" lub „kiedy?" — sięgam po metody ilościowe. Gdy pytam „dlaczego?" — po jakościowe. Potem zawężam wybór w zależności od budżetu, czasu i etapu projektu.
Jak ze wszystkim w UX — to zależy. Ale staram się trzymać takiego schematu:
Dużo czytam — artykuły z NNg, User Interviews, UX Collective i podobnych. Słucham też podcastów, m.in. Awkward Silence i Mixed Methods.
Spotify. Mam tendencję do słuchania tych samych piosenek w kółko, a Spotify podsuwa mi rzeczy, których sam bym nie znalazł, ale które trafiają w mój gust. Ta prosta funkcja — proponowanie utworów — otwiera mi nowe muzyczne światy. Do tego apka jest szybka, przejrzysta i świetnie działa między urządzeniami.